Voyager 1: het ruimtevaartuig in de interstellaire ruimte

Voyager

Voyager 1 Credit: NASA

Voyager 1 is het eerste ruimtevaartuig dat de interstellaire ruimte bereikt heeft. Het ruimtevaartuig werd samen met Voyager 2 gelanceerd in 1977, met als doel de gasreuzen in ons zonnestelsel te bestuderen. Er werd gedacht dat ze het na de missie wel zouden begeven, maar ze blijven nog steeds informatie terugsturen.

Officieel bereikte ze in augustus 2012 de interstellaire ruimte al, maar dit werd pas in 2013 ontdekt, toen was er pas tijd om de teruggestuurde data te bekijken.

De missie

Voyager 1 maakte foto’s van Jupiter en Saturnus, deze bekende foto’s zijn daarna in veel (school)boeken te zien geweest. Daarnaast heeft ze ook nog een opname met verschillende begroetingen (ook in het Nederlands), geluiden, plaatjes en muziek van de aarde.

De Voyagers maakten gebruik van de zwaartekracht van de planeten, waardoor ze van de ene planeet naar de volgende werden geslingerd. Dit kwam omdat de planeten precies zo stonden dat deze manier kon worden uitgevoerd, dit fenomeen voltrekt zich eens in de 176 jaar.

converted PNM file

De aarde en de maan gezien vanaf 11,6 miljoen kilometer. Credit: NASA

NASA had in het begin gepland om 2 ruimtevaartuigen langs Jupiter, Saturnus en Pluto en om 2 andere langs Jupiter, Uranus en Neptunus te laten vliegen. Helaas voor NASA lieten de financiën dit niet toe. Ze stelde de plannen bij en verkregen alsnog een heleboel data van Voyager 1 (Jupiter, Saturnus) en Voyager 2 (Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus). En omdat NASA wist dat de beide ruimtevaartuigen het zonnestelsel zouden verlaten, werd er toestemming gegeven om beide ruimtevaartuigen een opname van de aarde mee te laten nemen. Op deze gouden platen staat afgebeeld waar de zon te vinden is en hoe de plaat afgespeeld moet worden.

Jupiter

In april 1978 stuurde Voyager 1 de eerste foto’s van Jupiter terug naar de aarde. In maart 1979 vond Voyager 1 hele dunne ringen om Jupiter, maakte ze foto’s van de Galileïsche manen (Io, Europa, Ganymedes & Callisto) & Almathea en ontdekte ze 2 nieuwe manen. Ze vond nieuwe dingen die de Pioneer-missie niet gevonden had. Onder andere dat Europa een oceaan onder de dikke ijskorst heeft en dat Io vulkanisch erg actief is. Op 5 maart 1979 werd koers gezet naar Saturnus.

Saturnus

In 1980 werd Saturnus al bereikt en het bleek al snel dat Saturnus vol verrassingen zit. Voyager 1 maakte foto’s van de F-ring en vond daar 2 nieuwe manen, ze ontdekte de G-ring en maakte foto’s van verschillende andere manen van Saturnus. Een groot vraagstuk kwam toen er op de foto’s van Titan niet meer dan een oranje waas te zien was. Wat zat daar nu onder? Dit werd pas in 2005 duidelijk toen de Cassini-Huygens missie de Huygens sonde op Titan neerzette. Dit was het einde van de missie en werd de focus verlegt op het volgen van het ruimtevaartuig.

Hoe wisten we dat Voyager 1 de interstellaire ruimte binnenging?

Dit wisten wetenschappers doordat er, tijdens een eruptie op de zon, duidelijk werd dat de dichtheid rondom Voyager 1 groter was, dan wat binnen het zonnestelsel de standaard dichtheid is. Daarnaast kon het verlaten van het zonnestelsel aan de hand van geladen deeltjes en een toename in kosmische straling gemeten worden.

En nu?

Over 40,000 jaar zal Voyager 1 de ster AC +79 3888 op 1,7 lichtjaar passeren. Helaas voor de wetenschappers van dan, de batterijen houden het voor gezien in 2025.

Vragen? Stel ze hieronder.

Bron: Space.com

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Checkbox voor de AVG is verplicht

*

Ik ga akkoord