Phobos

Phobos_moon_(large)

Phobos Credit: NASA

Phobos is de grootste natuurlijke satelliet van Mars. De maan staat dichter bij Mars dan Deimos. Net als Deimos is Phobos door Asaph Hall ontdekt in 1877.

Phobos heeft een diameter van 11 kilometer en draait op een afstand van 6000 kilometer rond Mars. Hierdoor draait Phobos 2 keer in 1 marsdag rond Mars. Phobos kruipt steeds dichter naar Mars en zal waarschijnlijk over 50 miljoen jaar met Mars botsen.

Karakteristiek

Phobos is te klein om een bol te vormen en heeft te weinig zwaartekracht om een atmosfeer vast te houden. De maan heeft veel kraters, de bekendste, Stickney, is 9 kilometer breed. Verder bevat de maan veel groeven, die waarschijnlijk veroorzaakt zijn door materiaal dat na een inslag op Mars richting Phobos is gevlogen.

Stickney

De krater Stickney en Limtoc hier weer in. Credit: NASA

Een aantal geologische kenmerken van Phobos zijn vernoemd naar plaatsen en karakters uit Jonathan Swift’s Gullivers reizen.

De baan van Phobos is heel veel bestudeerd. De maan draait 2 keer in een dag om Mars. Phobos is niet groot genoeg om de zon helemaal te bedekken tijdens een zonsverduistering.

Waar onze maan van de aarde weg beweegt, beweegt Phobos naar Mars toe. Phobos zal waarschijnlijk over 30 tot 50 miljoen jaar vernietigd worden, door een botsing met Mars of door in stukken gescheurd te worden. In het laatste geval bestaat er de mogelijkheid dat de restanten een ring om Mars vormen.

Herkomst

Over de herkomst van Phobos en Deimos bestaat veel discussie. Een theorie is dat beide manen uit de asteroïdengordel komen en door de zwaartekracht van Mars zijn gevangen. Een probleem bij deze theorie is dat de banen van de 2 manen vrijwel circulair zijn, terwijl een gevangen maan een veel meer elliptische baan zou moeten hebben. Hier is wel iets op bedacht: door de getijdenkracht en weerstand verloren de manen snelheid en werd de baan veel ronder.

Een andere theorie is dat de twee manen gevormd zijn uit overblijfselen van een botsing.

Ook waren er in de jaren 50 en 60 mensen die dachten dat Phobos een kunstmatige satelliet zou zijn.

15-ml-06-phobos2-A067R1

Phobos veroorzaakt bij lange na geen totale zonsverduistering. Credit: NASA

Verkenning

Phobos is door verschillende ruimteschepen gefotografeerd. Het Phobos programma van de Sovjet-Unie faalde, Phobos 1 werd per ongeluk onderweg uitgeschakeld en Phobos 2 stopte met werken na de landing op Phobos. In november 2011 werd Fobos-Grunt door de Russen gelanceerd, maar ook deze missie pakte slecht uit, 2 maanden later crashte de satelliet op aarde.

In 1997/98 werd de Aladdin missie voorgesteld in het Discovery programma van de NASA. De missie zou projectielen op Phobos en Deimos afvuren en deeltjes van de manen meenemen naar aarde. Uiteindelijk werd de MESSENGER missie geselecteerd voor het Discovery programma.

In 2007 was EADS Astrium bezig met het ontwikkelen van een missie naar Phobos, welke in 2016 zou vertrekken. Het Canadese ruimtevaartagentschap begon dat jaar met de PRIME missie.

In 2008 kwam er een concept voor een Phobos en Deimos sample-return missie, Hall, en ook een ander concept, OSIRIS-REx 2. Ook kwam er een ander concept voor een sample-return missie, alleen naar Deimos.

Sinds 2013 zijn Stanford University, NASA JPL en MIT bezig aan de Phobos Surveyor missie, welke tussen 2023 en 2033 gelanceerd zal worden.

In 2014 werd de Phobos And Deimos & Mars Environment (PADME) missie voorgesteld, deze missie moet in 2021 een satelliet om Mars plaatsen die Phobos en Deimos zou onderzoeken.

In 2015 begon de JAXA met de Martian Moons eXploration (MMX) missie. De NASA, ESA en CNES zullen aan dit programma bijdragen. De missie zal in 2024 vertrekken en 5 jaar later terugkeren naar de aarde.

Phobos_PIA10369

Phobos gezien door de Mars Reconnaissance Orbiter in 2008. Credit: NASA

De Russen plannen nu een nieuwe Fobos-Grunt missie (eind volgend decennium) en de ESA wil in 2024 met de Phootprint missie beginnen.

Voor de kolonisatie van Mars kunnen de manen gebruikt worden om raketten af te remmen. Dit kan worden gedaan door zand van Phobos en Deimos voor een dalende raket in de atmosfeer te laten, waardoor er meer dichtheid is en de raket afremt. Daarnaast is landen en vertrekken vanaf Phobos veel makkelijker, dan wanneer dit vanaf Mars gebeurt. Dit is mede doordat Phobos geen atmosfeer heeft en een veel lagere zwaartekracht.

Vragen? Stel ze hieronder.

Bronnen: en.wikipedia.org

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

* Checkbox voor de AVG is verplicht

*

Ik ga akkoord